| lll_YoKiKo_lll's profile(^๐^)>> ヨーキ子ちゃんです。<<(><"...PhotosBlogLists | Help |
|
(^๐^)>> ヨーキ子ちゃんです。<<(><" )November 09 --30--เส็ดซะที**งานเยอะมากมาย
ขนาดที่ไม่ได้ลืมหูลืมตาทำอะไรเลย
....
...
..
.
น่าเบื่อมากเลย แต่ก็ทำงานด้วยความทุ่มเท เวลานอนนี่น้อยสุดฤทธิ์
แต่ก็ต้องขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ทำให้มันผ่านมาได้อย่างสวยงาม
เหนื่อยกันถ้วนหน้า
แต่หวังว่าคำชมจากอาจารย์
คงทำให้ทุกคนหายเหนื่อยนะ
เทอมหน้าก็ยังต้องสู้ๆๆต่อไป
เฮ้อ
ชีวิตชาวMK
----------------------------------------------------------
สิ่งที่เหนื่อยที่วุด
คือ
การใส่ใจคนที่เค้าไม่ได้ใส่ใจเราเลย
เมื่อมารู้ที่หลัง แล้วผิดหวัง....
ก็อย่างนี้แหละ
คนเราหน่ะ
ถ้าเข้าใจกันได้ซะทีคงมีความสุขมากกว่านี้เนอะ September 12 --29--วันที่หัวใจเธอเคลื่อนไหว...ซะแล้ว**และแล้วก็มาถึงวันทีหัวใจของใครเคลื่อนไหวซะที
แต่บอกตรงๆว่ากลัว การเคลื่อนไหวครั้งนี้จังเลย
เครียด
ตัดสินใจ...อาจไม่ถูกต้องเสมอไป
ก็เพราะว่ามันออกมาจากหัวใจ
เ ธ อ ก็ ยั ง เ ป็ น เ ห มื อ น เ ดิ ม อ ย่ า ง นั้ น
ไ ม่ เ ค ย จ ะ ม อ ง หั น ม า ที่ ฉั น น า น เ พี ย ง ไ ห น ไ ม่ สั่ น ไ ห ว ไ ม่ รั ก กั น ฉั น ก็ ยั ง เ ห มื อ น เ ดิ ม อ ย่ า ง นี้ ปั ก ใ จ ไ ม่ เ ค ย หั น ไ ป เ สี ย ที น า น เ พี ย ง ไ ห น ใ จ ด ว ง นี้ มี แ ค่ เ ธ อ ค ง สั ก วั น ที่ เ ธ อ ม อ ง ก ลั บ ม า ห รื อ เ ป็ น ฉั น ที่ ย อ ม หั น จ า ก ไ ป ฉั น จ ะ ร อ สั ก วั น วั น ที่ มี หั ว ใ จ ด ว ง ไ ห น เ ค ลื่ อ น ไ ห ว อา จ เ ป็ น ใ จ เ ธ อ ที่ แ พ้ ใ ห้ กั บ รั ก จ ริ ง แ พ้ ใ ห้ กั บ หั ว ใ จ ที่ รั ก เ ธ อ เ ส ม อ เ ร า ค ง ไ ด้ รู้ สั ก วั น ท น จ ะ ท น แ ม้ ใ จ จ ะ ท้ อ เ ฝ้ า ร อ จ ะ ท ร ม า น เ ท่ า ไ ร แ ต่ จ ะ ท น จ ว บ จ น ใ จ จ ะ สิ้ น แ ร ง ค ง สั ก วั น ที่ เ ธ อ ม อ ง ก ลั บ ม า ห รื อ เ ป็ น ฉั น ที่ ย อ ม หั น จ า ก ไ ป ฉั น จ ะ ร อ สั ก วั น วั น ที่ มี หั ว ใ จ ด ว ง ไ ห น เ ค ลื่ อ น ไ ห ว อ า จ เ ป็ น ใ จ เ ธ อ ที่ แ พ้ ใ ห้ กั บ รั ก จ ริ ง แ พ้ ใ ห้ กั บ หั ว ใ จ ที่ รั ก เ ธ อ เ ส ม อ เ ร า ค ง ไ ด้ รู้ สั ก วั น ฉั น จ ะ ร อ สั ก วั น วั น ที่ มี หั ว ใ จ ด ว ง ไ ห น เ ค ลื่ อ น ไ ห ว อ า จ เ ป็ น ใ จ เ ธ อ ที่ แ พ้ ใ ห้ กั บ รั ก จ ริ ง แ พ้ ใ ห้ กั บ หั ว ใ จ ที่ รั ก เ ธ อ เ ส ม อ เ ร า ค ง ไ ด้ รู้ สั ก วั น ถึงวันนั้นเราคงจะรู้
ว่าใครที่หันหนีไปเสียก่อน
ไม่ใครก็ใครละ September 06 --28--ยินดีปรีดา**ขอแสดงความยินดีกับพี่ๆบัณฑิตทุกคนนะคะ
ในที่สุดก็ถึงวันนี้ที่รอคอย
เรียนมาตั้ง 4 ปี หายเหนื่อยก็วันนี้แหละเน้อ
พี่ปุ้ม--พี่สาวที่น่ารักของหยก ยินดีด้วยมากมายเลยค่ะ
เกียรตินิยมไปอีกคนและ ต่อจากพี่ฟีน่า
น้องซัง--สุดท้ายเราก็มีรูปถ่ายสายรหัสกันซะทีน้า
ดีใจเหลือเกิน
น้องก๊อฟและน้องอ๊อฟ--ยินดีต้อนรุบสู่สายรหัสที่แสนอบอุ่นของเรา
ไม่ค่อยได้เจอกัน แต่รักกันเสมอน้า
สำหรับพี่ๆคนอื่นๆ ยินดีส่วนอีกครั้งค่ะ
สวยๆหล่อๆกันทุกคนเลยนะวันนี้
ช่ายซิ ก็พวกเราเป็น ญ.หญิง ยิ่งใหญ่ ไม่กลัวคราย---Side Tankkkkkk !!! August 20 --27--จบแล้วละ**พอเริ่มต้นจะเขียน...
และแล้ว ความจริงที่อยากรู้มานาน ต่อจากนี้ทุกอย่างก็จะ จบแล้วละ มีความสุขมากๆนะ August 19 --26--Bangkok Universiade2007**เตรียมงานกันมานานแรมปี
งานจริง 8-18 10วันแห่งความหวัง แต่ก็หนุกหนานดีที่ได้ทำงาน ชีวิตที่ต้องใช้แรงงานก็แบบนี้แหละ คิดอยุ่เสมอว่าทำเพื่อชาติ 555+ ประทับใจอะไรหลายอย่าง เพราะคิดว่าคงไม่ได้สัมผัสอะไรแบบนี้อีกแล้ว หรือไม่ก็อีกนาน ถ้าหมดชีวิตวัยนักศึกษาไปแล้วเราจะมีโอกาสแบบนี้อีกบ้างมั๊ย นี่แหละครั้งหนึ่งในชีวิตของเรา ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไม่ว่าใครจะบอกว่างานมันแย่ขนาดไหน แต่คนที่ทำงานทุกคนนั้นรู้ว่า เราได้พยายามอย่างเต็มที่และดีที่สุด ในที่สุดงานก็ผ่านไปอย่าง.....ราบรื่น...มั้ง ด้วยความร่วมมือของทุกคน ไม่คิดว่าเราจะเป็นส่วนเล็กๆที่อยุ๋ในงานนี้ได้ ดีใจจังที่ครั้งหนึ่งได้ทำเพื่อชาติ 555+ เก็บไว้ในความทรงจำตลอดไป.... Banfkok Universiade 2007 ps. เกาหลี ญี่ปุ่น ฟีเวอร์มาแรงสุดๆๆ ก็ของเค้าดีจริงนี่หน่า -งานนนี้ประสบความสำเร็จตรงที่ได้pin จากญี่ปุ่นแหละ นักวิ่งสูงยาวเข้าดี ประทับใจอีก 1 จุด -การพูดภาษาอังกิดครั้งเรื่องคือ เรื่องไส้กรอกอีสาน 555+จะจำไปอีกนานเลย -เพื่อนเพิ่มขึ้นอีกมากมายหลายคน หนุกดีจริงๆ -เสียใจบางกับเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง แต่ต่อจากนี้จะเลิกแล้วหล่ะ August 16 --25--เข้าใจมั๊ย**แปลก
ก็ตอนที่พยายามจะทำอะไรให้มันดี แต่มันไม่เคยดี เหตุผลก็เพราะว่าเราไม่เคยจะเข้าใจไง
ดังนั้นเรื่องทุกอย่างก็เลยเป็นแบบนี้
หยกไม่เข้าใจว่าเค้าคิดอะไรอยู่... ไม่เข้าใจว่าเค้าเป็นแบบนั้นเพราะอะไร ไม่เข้าใจว่าทำแบบนั้นทำไม
ไม่เข้าใจว่าที่เป็นแบบนี้เค้าเข้าใจหยกอยุ๋รึป่าว
เค้าไม่เข้าใจเหตุผลที่หยกทำอะไรลงไป
ไม่เข้าใจว่าหยกเป็นคนยังไง
ไม่เข้าใจว่าหยกเองก็ไม่เค้าใจเค้าเหมือนกัน ไม่เข้าใจ...จริงๆ หวังว่าในเร็ววันนี้เราจะเข้าใจกันซะที,
ความเข้าใจมักจะนำสิ่งดีๆๆมาให้เราเสมอ ถ้าเราเข้าใจกัน
(ซึ่งหยกเองก็อยากจะให้เป็นอย่างนั้น)
ก็คงจะดีเนอะ!!
---------------------------------------------------------------------------------- ต่อสู้กับงานของเราต่อไป
ร้องไห้เป็นเรื่องปกติไปแล้ว
ทะเลาะกะใครมากมายอาทิตย์นี้
แต่ให้อภัยไปหมดแล้วแหละ
เอาเวลามามีความสุขดีกว่า ..........จะได้ยิ้มด้วยกันได้เยอะๆจริงมั๊ย???
หันมายิ้มให้หน่อยซิ
นะ
ขอร้อง
เค้าหน้าบึ้งจริงๆหรอ
ตัวเองก็เป็นเหมือนกันแหละ
ยิ้มเถอะนะ
July 23 --24--รอยยิ้มนางฟ้า**"รอยยิ้มนางฟ้า"
แสนไกล อนาคต ท่ามกลางหมอกทึบ
แต่ถ้าไม่เดินต่อไปเรื่อยๆ
ก็ไม่มีวันได้เห็นท้องฟ้าสีคราม
พวกเราทุกคนเริ่มรู้สึกตัวแล้ว
แหงนหน้าขึ้นไปพบท้องฟ้าที่ครึ้มยิ่งกว่าอะไร
วันนี้ก็ยังต้อเดินขึ้นเนินอย่างระอา
น่าหน่ายเหลือเกิน
แต่เมื่อคำนึงถีงสาวแสนรักผู้นั้น
ก็พลับสอมรองเท้าที่เหยียบขอบส้นเสียใหม่
รอยยิ้มของเธอผู้นั้น
ดุจแสงสว่างอันเจิดจ้า
เป็นแสงสว่างที่ออกมาจากกลีบเมฆ
สาดส่อมดวงใจ
เธอคนนั้นของฉัน
นั่นคือ รอยยิ้มนางฟ้า
เพลงๆนึงที่อยากฟังมากที่สุด
จนตอนนี้ก็ยังไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามันเป็นยังไงกันแน่
ส่งสัยว่าคงจามีอยู่แต่ในจินตนาการแหละมั้ง
ใครก็ได้ แต่งเพลงนี้ออกมาให้ฟังหน่อยซิ
อยากรู้จังว่าคนแต่งเค้าใช้อารมณ์แบบไหนแต่งกันแน่
ก็คงจะต้อง รัก นะซิ
ชีวิตตอนนี้กลางๆสุด เหมือนจะสุขแต่ก็ไม่
จาว่าไปทุกข์ก็ไม่ได้ทุกข์เกินเหตุ
บางทีก็อยากคุยกะใครบ้างตามประสา...เพื่อนน่ะ
แต่ช่วงนี้หายไปไหนกันหมดก็ไม่รุ
เหมือนว่าจะได้หยุด 1 เดือน
แต่จะว่าไปเราเองก็มีอะไรให้ทำเยอะๆเหมือนกัน
กลัวจัง
การกลับมาของอะไรบางอย่าง
กลัวว่าถ้ามันกลับไปเป็นเหมือนเดิม
แล้วความพยายามทั้งหมดที่มีมาหล่ะ
เราจะทำไปทำไมกัน...
อยากรู้จังว่าสิ่งที่เค้าทำไปเค้าต้องการอะไรกันแน่
เหตุผลหรอ
ข้อซักข้อได้ไหม
ถ้าไม่อย่างนั้นก็รีบๆจบมันกันเถอะ
จาได้มีความสุขซะทีนะ
อยากมีปีกบ้างได้มั๊ย
อยากบินขึ้นไปคิดอะไรสูงๆ
อากาสบนนั้นคงสดชื่นน่าดู
อาจจะเจอนางฟ้าก็ได้นะ
^^
นาคะ เคน ซักวันนายต้องสมหวังแน่ๆ
เค้าเชื่ออย่างนั้น
เพราะซักวันเค้าเองก็จะสมหวังเหมือนกันน่ะซิ
เราก็รอรอยยิ้มนางฟ้าเหมือนกันแหละน่า
มารอด้วยกันเถอะนะ
ซักวันต้องเจอแน่ๆ
"รอยยิ้มนางฟ้า" |
|
||
|
|