lll_YoKiKo_lll's profile(^๐^)>> ヨーキ子ちゃんです。<<(><"...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    August 20

    --27--จบแล้วละ**

    พอเริ่มต้นจะเขียน...
    รู้ตัวอีกทีก็เขียนไม่ออกซะอย่างนั้น...
    เกิดเป็นบ้าอะไรขึ้นมาล่ะทีนี้...

    เมื่อรู้ตัวแล้วว่าทุกอย่างต้องจบลง...
    ใจหายอย่างบอกไม่ถูก...
    เรื่องราวที่ถูกถ่ายทอดมาอย่างยาวนาน...กำลังจะจากไปในไม่ช้า...

    เพราะโอกาสที่เคยให้ไว้กับตัวเองหลายต่อหลายครั้ง
    การผลัดวันประกันพรุ่งอีกหลายต่อหลายครั้ง
    มันทำให้เรากลายเป็นคนอ่อนแอ และอ่อนไหว
    เพราะความรู้สึกบ้าบ้า บอบอ ต่างๆนานา
    ที่ทำให้เรากลายเป็นอย่างนี้

    แต่นับจากวันนี้ไป...
    ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป...
    ก็เพราะว่าโอกาสที่จะให้กับตัวเองนั้น
    ได้ถูกกำหนดไว้แล้วว่ามันจะกลายเป็น"ครั้งสุดท้าย"

    ความไม่ราบรื่น
    ความไม่เข้าใจ
    เกิดขึ้นหลายครั้ง
    เหนื่อยแล้วที่จะต้องวิ่งตาม

    ไม่ใช่การเดินสวนทางกัน
    แต่เป็นการเดินตามไม่ทัน
    เหนื่อยที่ไม่ได้เดินไปด้วยกัน
    ไม่ได้เดินไป   พร้อมกัน
    .
    .
    .


    ...ถึงแม้จะเสียใจเรื่องที่ไม่สามารถย้อนเวลาให้กลับไปในวันนั้นได้
    วันที่เดินบนถนนเล็กๆ สองคน
    โอกาสที่เราปฎิเสธ
    ไม่มีวันจะย้อนคืนกลับมา

    และแล้ว
    ก็ได้คำตอบ
    และแล้ว
    ก็ได้รู้ความจริง
    และแล้ว
    เมื่อทุกสิ่งเปิดเผย
    และแล้ว
    เราก็กล้าที่จะจบมัน...ด้วยตัวเราเอง

    ความจริงที่อยากรู้มานาน
    ได้ถูกเปิดเผยอ้อมๆด้วยความเกรงใจ
    สุดท้ายบทสรุปก็คือ   หมดใจ
    สุดท้ายก็ทิ้งเราไป  เหมือนเดิม

    เพราะความเป็นห่วง มันไมใช่ ความรัก
    มันใกล้เคียงกับการหวงมากเกินไป
    แต่เราเองก็ไม่รุว่าการหวงมันมีไว้เพื่ออะไร
    ในเมื่อหวงไว้ก็ไม่สามารถดูแลได้อย่างจริงจัง

    ถึงแม้จะรัก
    แต่รักน้อยเกินไป...มันก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นมา

    พอแล้วล่ะ
    ต่อไปนี้ก็อย่าพูดในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
    ถึงแม้จะรักมากแค่ไหน
    สุดท้ายมันก็เป็นไปไม่ได้อยู่ดี
    เพราะว่าโชค มันไม่ได้เข้าข้างเราเสมอไป

    แต่มันก็ไม่เกี่ยวเพราะทุกอย่างมันอยุ่ที่
    "ใจ"

    ในเมื่อใจเค้ากับเราไม่ตรงกัน
    ถึงจะหวังไปก็เปล่าประโยชน์

    ขอโทดอีกครั้งกับ.........ทุกอย่าง....
    ขอบคุณอีกครั้งกับ........ทุกอย่าง......เช่นกัน

    ต่อจากนี้ทุกอย่างก็จะ   จบแล้วละ

    อย่างน้อยมันก็ทำให้รูว่าการได้รักใครคนหนึ่งอย่างหมดหัวใจมันเป็นยังไง
    ถ้าย้อนเวลากลับได้
    เรากลับไปวันนั้นด้วยกันอีกครั้งนะ
    บนถนนเล็กๆนั่น
    บอกคำนั้นกะเค้าอีกครั้งนะ
    แล้วเค้าจะตอบ....ในสิ่งที่ตัวเองอยากจะได้ยิน...

    มีความสุขมากๆนะ
    ลาก่อน...

    ps.ถ้าใครมองหน้าหยก แล้วบอกว่าหน้าเศ้รา   อย่าสงสัย
    เพราะตอนนี้กำลังเศ้ราอยู่  ...จริงๆ
    blog ต่อไป จะเป็นเรื่องที่มีความสุขตามที่แกขอนะป่าน ขวัญ เทป น่าน และอีกมากมาย...สัญญา

    August 19

    --26--Bangkok Universiade2007**

    เตรียมงานกันมานานแรมปี
    งานจริง 8-18  10วันแห่งความหวัง
    แต่ก็หนุกหนานดีที่ได้ทำงาน ชีวิตที่ต้องใช้แรงงานก็แบบนี้แหละ
    คิดอยุ่เสมอว่าทำเพื่อชาติ 555+

    ประทับใจอะไรหลายอย่าง
    เพราะคิดว่าคงไม่ได้สัมผัสอะไรแบบนี้อีกแล้ว หรือไม่ก็อีกนาน
    ถ้าหมดชีวิตวัยนักศึกษาไปแล้วเราจะมีโอกาสแบบนี้อีกบ้างมั๊ย
    นี่แหละครั้งหนึ่งในชีวิตของเรา

    ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
    ไม่ว่าใครจะบอกว่างานมันแย่ขนาดไหน
    แต่คนที่ทำงานทุกคนนั้นรู้ว่า
    เราได้พยายามอย่างเต็มที่และดีที่สุด
    ในที่สุดงานก็ผ่านไปอย่าง.....ราบรื่น...มั้ง
    ด้วยความร่วมมือของทุกคน

    ไม่คิดว่าเราจะเป็นส่วนเล็กๆที่อยุ๋ในงานนี้ได้
    ดีใจจังที่ครั้งหนึ่งได้ทำเพื่อชาติ 555+

    เก็บไว้ในความทรงจำตลอดไป....
    Banfkok Universiade 2007

    ps. เกาหลี ญี่ปุ่น ฟีเวอร์มาแรงสุดๆๆ ก็ของเค้าดีจริงนี่หน่า
         -งานนนี้ประสบความสำเร็จตรงที่ได้pin จากญี่ปุ่นแหละ  นักวิ่งสูงยาวเข้าดี  ประทับใจอีก 1 จุด
         -การพูดภาษาอังกิดครั้งเรื่องคือ เรื่องไส้กรอกอีสาน 555+จะจำไปอีกนานเลย
         -เพื่อนเพิ่มขึ้นอีกมากมายหลายคน หนุกดีจริงๆ
         -เสียใจบางกับเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง แต่ต่อจากนี้จะเลิกแล้วหล่ะ
        
    August 16

    --25--เข้าใจมั๊ย**

    แปลก
    ก็ตอนที่พยายามจะทำอะไรให้มันดี แต่มันไม่เคยดี
    เหตุผลก็เพราะว่าเราไม่เคยจะเข้าใจไง
    ดังนั้นเรื่องทุกอย่างก็เลยเป็นแบบนี้

    หยกไม่เข้าใจว่าเค้าคิดอะไรอยู่...
    ไม่เข้าใจว่าเค้าเป็นแบบนั้นเพราะอะไร
    ไม่เข้าใจว่าทำแบบนั้นทำไม
    ไม่เข้าใจว่าที่เป็นแบบนี้เค้าเข้าใจหยกอยุ๋รึป่าว
     
    เค้าไม่เข้าใจเหตุผลที่หยกทำอะไรลงไป
    ไม่เข้าใจว่าหยกเป็นคนยังไง
    ไม่เข้าใจว่าหยกเองก็ไม่เค้าใจเค้าเหมือนกัน
    ไม่เข้าใจ...จริงๆ
    หวังว่าในเร็ววันนี้เราจะเข้าใจกันซะที,
    ความเข้าใจมักจะนำสิ่งดีๆๆมาให้เราเสมอ
    ถ้าเราเข้าใจกัน
     
    (ซึ่งหยกเองก็อยากจะให้เป็นอย่างนั้น)
     
    ก็คงจะดีเนอะ!!

    ----------------------------------------------------------------------------------
    ต่อสู้กับงานของเราต่อไป
    ร้องไห้เป็นเรื่องปกติไปแล้ว
     
    ทะเลาะกะใครมากมายอาทิตย์นี้
    แต่ให้อภัยไปหมดแล้วแหละ
    เอาเวลามามีความสุขดีกว่า ..........จะได้ยิ้มด้วยกันได้เยอะๆจริงมั๊ย???
     
    หันมายิ้มให้หน่อยซิ
    นะ
    ขอร้อง
     
    เค้าหน้าบึ้งจริงๆหรอ
    ตัวเองก็เป็นเหมือนกันแหละ
    ยิ้มเถอะนะ